یادداشت 46

ببخشید که این چندروز نبودم..دلم واسه نوشتن تنگ بود اما ی اتفاق بدی واسه خونوادم پیش اومد که البته خدارو شکر بخیر گذشت..اینروزا بجنورد خیلی زلزله میاد همه جا هشدارهاشو دادن همه اماده باشن ، اما زلزله ای ک تو خونوادمون اومد شاید نشه با ریشتر اندازه گرفت اما بقدری تکان دهنده بوود که هنوزم با وجود 1 هفته گذشت زمان واسمون غیرقابل باوره...فقط خدا بهمون رحم کرد و شاید تو اخرین لحظه دلش واسمون سوخت ، نمیدونم اسمشو جی بذارم...خدااین تصادفات رو واسه کسی نیاره..چیزی نمونده بود تا برادرم و پدرم رو ازدست بدم....اووف حتی یاداوریش هم بده..وسیله ک داغون شد، هرکسی صحنه رو دیده بود میگفت واقعا شانس آوردن ، چیزجالبه واقعا که ما آدم ها اسم محبت و لطف خدا به بنده هاش رو میذاریم شانس..خدارو هزار مرتبه شکر که خودشون هیجی نشدن...و این خیلی خوبههه...شاید خدا هیج جا منو نمی دید اما اینجا منو دید..ممنونم از ت خدا...خیلی مخلصتم..

urban lovely...